من بودم

تو بودی

ی رود  روون

باد سردی موهاتو میرخت بهم

نم هوای شرجیم میخورد به گونه های من

چشامون خیره به هم

دلامون عاشق هم

دستامون تو دست هم

نه جدا بودن زهم

پا تو جای کفش تو

میزاشتم با شیطونی

تو نگاتو دادی به من

 من رو برگردوندم ازت

عاشق نگاهتم

نگاتو گرفتی از من

دادیشون ب اون یکی

رفتی از پیشم

خیلی وقته

خیلی وقته.

دلتو ازت گرفت؟

اخه دل ندادی بودی  تو بمن

رفتی اما جات خالیه

توی چشمای سیاه من

ی رزوی چشای من ایینه چشات بودن

یروزی دستای من رو قرمزیه لبات بودن

یادمه اون روزی که رو موهات دس کشیدم

بو کشیدم

نرمی تار موهات

چه حالی داشت

یادمه یروزی که مرهمه دردات شونه هام بود

اما من  ندادمش

گفتی قد دنیا ارزومه

 اما من ندادمش

گفتی لبهات شیرین ترین شیرینیه

اما من  ندادمش

تو که رفتی من موندمو کلی خاطره

تنهایی کنار ساحل با ی  دلهره

اسم من با صدفا رو ماسه ها

چه حالی داشت نگا به اون گوش ماهیا

حالا رفتی

گوش ماهیا شدن ی خاطره

سردیه هوام شده ی خاطره

راسی یادته تاب تاب عباسی

یادته تابشو تو بسته بودی

یادته قدم زدن تو جاده ها

رفتن و دل دادنو خندیدنا

یادته نشستنه رو صخره ها

تو کنارم بودیو من تو فضا

یادته ماهیگیرا اون بچه ها

یادته نگاهی که میخواست بشه اخرین نگاه

یادته دلت نزاشت

باز اومدی

حالا رفتی

من موندمو خاطره ها